franfotoblog

Terf

Buiten Anouk zelf had er nog iemand iets op haar buik geschreven. Meestal zijn dat snedige commentaren op het vertoonde. Maar hier kwam ik: ‘# 010, By Night, 24/7 Terf, Fuck off’ en nog een keer ‘Terf’ tegen. Even opgezocht.

“Terf is de Nederlandse spelwijze van het Engelse acroniem TERF, dat staat voor trans-exclusionary radical feminist (Nederlands: trans-uitsluitende radicaal feminist), een radicaal feminist die transgender vrouwen niet beschouwt als vrouwen en hen daarom uitsluit van de strijd voor vrouwenrechten. Een terf wordt verondersteld vijandig te staan of is daadwerkelijk vijandig ten opzichte van transgender vrouwen, of verzet zich tegen sociaal en politiek beleid dat als oogmerk heeft om inclusief voor transgender vrouwen te zijn.
Aanvankelijk was het een neutrale beschrijving, maar gaandeweg heeft het een negatieve connotatie verkregen. Over in hoeverre dit de intentie van de boodschapper is of de interpretatie van de ontvanger, variëren de meningen. Tegenwoordig wordt het, met enkele uitzonderingen vooral in negatieve zin gebruikt.” (WIKIPEDIA)

Ik dacht eerst dat het een moderne afkorting van ‘Terrific’ zou zijn, weer wat geleerd.

Groeten uit:

Een fixeerschaaltje 10 x 13,5 cm, al enige tijd niet meer in gebruik. Hier paste afdrukpapier in van het ‘prentbriefkaart’ formaat ( 9 x 13,5 cm.) Agfa en Ilford verkochten het met voorgedrukte adresseerlijntjes. Ik heb me toen altijd afgevraagd wat voor foto’s je daarop kon afdrukken. Vast geen familiefoto’s, maar neutrale afbeeldingen waar iedereen zich in zou kunnen vinden. Prentbriefkaarten werden gedrukt en uitgegeven door gespecialiseerde bedrijven, boekhandels, de plaatselijke VVV of grootwinkelbedrijven. Van stadsgezichten tot filmsterren. Ik zag ooit “Pat Boone” in zwierige letters op zo’n foto van hem staan, in een kaartenmolentje bij Vroom & Dreesman. Alsof hij het zelf had geschreven.

Ansichtkaarten verstuurde je uit je vakantieadres, zoals Hotel “Het Heem” in Zeddam, of  “Boulevard de Vassy en Parallelweg Egmond aan Zee”. Soms markeerde je met een kruisje de kamer waar je logeerde. Naast die plaatsaanduiding ook een reden waarom je deze kaart verstuurde, “Groeten uit Grollo”, of een licht erotische tekst zoals, “Les trois Ballons” bij een badnimf in bikini die een strandbal voor haar boezem hield. Een aparte categorie waren de verjaardagskaarten waar een geschenkentafel op te zien was. Omdat er weinig schrijfruimte was aan de achterkant volstond meestal een “Gr. van” en als afzender een eigennaam zoals: “Tante Ko”. Het liefst diagonaal geschreven, het was vakantie.

Deze foto is gemaakt op de hoek van de Plantage Middenlaan en de Plantage Kerklaan in Amsterdam. Geen toeristische hotspot, toch vond iemand het belangrijk genoeg als reclame voor de tabakszaak die daar toen zat. Aan de muren hangen sigarettenautomaten. 1958? Ik let altijd op de twee vrouwen op de eerste verdieping. Een vrouw met een groot ouderwets wit schort staat met de armen gekruist naar de fotograaf te kijken. Eerst dacht ik aan een huishoudster, maar de witte manchetten om haar bovenarmen maken haar een verpleegster.

Er staat iets te gebeuren. Kaartje?

Uitgeboerd

Verleden week sloot de beste kaaswinkel van Amsterdam, waar ik 50 jaar klant was.

Agfa Dia Schneidelehre