franfotoblog

28 | 1 | 2026
567

Tik Tok, Tik Tok

Twee jongens gaan van hun mobiele frietbakfiets over naar een vast adres in de Runstraat. Door hun speciale media-strategie worden ze een populaire hype.

“Taste an authentic slice of Amsterdam at Fabel Friet. Voted as the best fries in Amsterdam, we serve up the crispiest, golden Dutch fries that are the talk of the town. Whether you're searching for a top-rated snackbar in Amsterdam or the best fries near you, Fabel Friet is your go-to destination. Our fries, or 'friet' as locals say, are a renowned delicacy. We are a much-loved frietzaak (fries shop) offering the best fries Amsterdam has to offer. So, if you're seeking a memorable frites experience, drop by Fabel Friet. Remember, we are not just a snackbar, we're an institution for the famous fries of Amsterdam. Come, relish our Holland fries and become a part of the Fabel Friet family.” -Travellers Choice.

Er ontstaan wachtrijen op de brug, de buurt begint er last van te krijgen en de Gemeente kan er weinig aan veranderen. Er is een straatcoach ingezet om de toeristen in het gareel te houden en op de brug staan speciaal ontworpen bordjes die de wachttijden aangeven (“±15 minute wait from here”), een QR code waarmee je kunt scannen “for menu and recommendations” en het verzoek: “Please do not feed the birds”.

De meeuwen hebben hun voortdurende gekrijs aangepast volgens een buurman. Hij hoort ze nu duidelijk: “Friet! Friet! Friehiet! “ schreeuwen.

25 | 1 | 2025
566

Ponthelm

Ik kan het niet laten; de spiegelingen en weerspiegelingen op Amsterdamse ponten blijven me bezighouden. In mijn eerdere “Pontpix” blogs staan al verwarrende pontbeelden, deze kan er ook wel bij. Chaos! Er vloeien werelden in elkaar.

Die andere zijn bij nacht genomen, deze is tegen het vallen van de duisternis. Het laatste zonlicht van de dag weerkaatst in de ramen van de gebouwen op de Silodam. Dat tafereel weerkaatst op de binnenkant van de ramen aan de linkerkant van de pont. Ik sta rechts in de wachtruimte voor voetgangers ernaast, en kijk door het raam dat ons scheidt van deze wachtruimte voor (Brom)fietsers. Daar staan mensen met helmen.

Ik snap er helemaal niks van; hoe kan deze helm doorzichtig zijn? Was die zwart en kon dus niets weerkaatsen? Het is een geluk dat er een staart blond haar onder vandaan komt, anders zou de gedachte aan een zeepbel de overhand krijgen. Of iets met onderwater of in de ruimtevaart.

Eigenlijk zijn er maar twee stukjes realiteit te zien, basaltstenen van de aanlegsteiger van het Poortgebouw op links waar fietsen op geparkeerd zijn. En in de hoek rechtsonder: haar vingers op haar telefoontje, dat achterlicht, die fietstassen, en als extra bonus het natte kruis in die spijkerbroek. Deze ongelukkige draagt een petje, en de voorovergebogen houding geeft meteen weer waar iedereen mee bezig is tijdens de overvaart: swipen. Volgens de ‘Glimble’ site van Arriva de makkelijkste manier van reizen: “Swipen door het openbaar vervoer. Swipe in, stap in en start je reis.” Daar gaan we.

18 | 1 | 2026
564

Saluut

De film ‘Lawrence of Arabia’ zit vol met raadsels. Ik heb de film uit 1962 waarschijnlijk zo’n negentig keer bekeken, iedere keer is anders. Deze keer viel me weer op hoe houterig hij het kantoor van zijn overste generaal Murray verlaat. Dit gebeurt tien minuten na de opening van de film.

Er is dan van alles uit de kast gehaald om Lawrence als een klungel te laten overkomen. De regisseur, David Lean, laat dat met subtiele veranderingen steeds weer zien. Z’n uniform past niet, hij krijgt geen aansluiting met z’n mede-officieren, loopt een tafeltje omver in de kantine of verstoort een biljartpartijtje. Zijn overste moet niks van dit soort buitenbeentjes hebben en Lawrence moedigt dit aan met querulant gedrag, dat z’n hoogtepunt vindt in zijn saluut als hij het kantoor verlaat. Knulliger kan niet. Peter O’Toole roept Murray aan zoals een kind dat de attentie van z’n vader wil; kijk mij eens! Met een slap gebaar salueert hij en trekt daarmee z’n broekspijpen nog hoger op.

Opeens zag ik de overeenkomst met Pim Fortuyn’s saluut als hij: “At your service” zegt bij de verkiezing tot voorzitter van de partij Leefbaar Nederland. Ik heb me altijd afgevraagd hoe hij hier op kwam. Niets wees er op dat hij dit zou gaan zeggen. Het moet diep in hem gezeten hebben. Waarom in het Engels? Het komt allemaal wat klungelig over. Heeft hij die film ooit gezien? Voelde hij zich verwant met T.E. Lawrence?

Beiden kwamen in opstand tegen een elite en voelden zich leiders die aan grootse verwachtingen konden voldoen. Ze waren homosexueel met een zwak voor Arabische jongens, ijdel en stijlbewust, en stierven abrupt. Maar Fortuyn noemde de Islam een “achterlijke cultuur”, terwijl Lawrence er grote bewondering voor had. En waar Lawrence successen behaalde, heeft Fortuyn zijn beloften nooit waar kunnen maken. Zou er een film in zitten?