7 April, 14.36 u. Lantaarn langs de 7 April, 16.52 u. Papaverweg. Mapje
Scheepsbouwweg. negatieven, gevonden bij Neef Louis.
Zelden zo’n direct voorbeeld gezien van de bekende uitspraak van Oscar Wilde.
Deze kunstenaar wist wat ze wilde. De affiche is met regelmatige snedes opengereten. Er is geen moeite gedaan om de opstaande snijsels er verder af te trekken. Dit is al schokkend genoeg. Alsof het net gebeurd is. Er loopt een gekerfd kruis over Marina’s neus en onder haar ogen. Misschien de eerste aanzet tot dit ‘Gesamtkunstwerk’? Snijden doe je om tot een kern te komen of echte pijn te voelen, maar het kan ook Marina’s gezichtsuitdrukking zijn die dit opriep. Of haar hele oeuvre.
Aan de achterkant van deze affichehouder hangt dezelfde poster; onbeschadigd. Kennelijk stond de bewerkster hier veiliger, uit het zicht van naderende auto’s terwijl ze bezig was. Het tegemoetkomende verkeer, krijgt de boodschap daarom niet mee. Gelukkig maar, ik zou ook afgeleid zijn, alleen de weinige wandelaars die dit bord op links passeren moeten verder met deze heftige boodschap.
Er zat ook een zilveren sticker op de brede rode linkerbaan geplakt.* Er staat een tekeningetje op van een vampierachtige vrouw met horens, die op de onderlip van een man bijt, die zich volledig aan haar onderwerpt. Er staat “The Devil” onder; en op rechts: “ERICA_INK_PROJ - XXX -Amsterdam 2024 –”. Zij heeft nagels als dolken en kijkt ons aan; we moeten hier getuige van zijn. Het is niet te stoppen. Marina schreeuwt geluidloos; wij staan machteloos.
* In een mailtje van Erica Ink verbaast zij zich ook over de aanwezigheid van een van haar stickers op deze affiche.
Eenvoud, anonimiteit, grijzen, vlekken en bandensporen op het beton; dit vind je in parkeergarages. Simpele schoonheid. Nou en?
Maar met al die vlekken weet ik wel raad. Het is 1944. Ik zie een stuk van de Normandische kust, met linksboven het Kanaal. De wat donkerder grijsschakeringen (middenboven), zijn zoals op iedere dieptekaart aanduidingen voor niveauverschillen. De zwarte pitjes zijn aanwijzingen voor een vaarweg over de Noordzee, links bovenin geeft een donker stuk een depressie over de Engelse kust aan. Die bandensporen zijn natuurlijk aanvliegroutes. En kistletters zijn van oorsprong militairistisch. Die witte balk valt onder de OSA (Official Secrets Act). Waarschijnlijk een aanduiding voor de urgentiegradatie.
Het gaat hier duidelijk om een geheime missie boven dat gele vlak. Daar zullen luchtlandingstroepen achter de Atlantikwal gaan landen en tegenstand bieden. Om twee fronten te creëren als de andere geallieerden op de kust zijn geland. Vierentwintig uur voordat de uiteindelijke invasie zal plaatsvinden ziet de situatie er zo uit.
Het aftellen is begonnen.