franfotoblog

Maagdelijk

Ik kan me niet herinneren waar dit gemaakt is. Is het wel een foto van mij? Was ik ooit in de buurt van zoveel zachtheid? Heeft dit ooit bestaan? En wat zit er onder deze dikke donsdekens?

Buiten de zachte vormen vind ik het licht ook ongelofelijk. Of de eenvoud van de blauw-grijstinten in zoveel variaties. Het zou een aquarel kunnen zijn. Er is ook een  overeenkomst met hete zandheuvels in de Sahara. Of het gevoel dat je de eerste bent die dit maagdelijke landschap mag betreden. Zijn dit heuvels of is dit lijfelijk? Hoe groot zou het zijn?

Ik word naar binnen gezogen door de aantrekkelijkheid van dit beeld en weer buitengesloten door m'n vragen. Waarom kan ik mijn ogen er niet van afhouden? Ik zoek antwoorden. Is het echt een landschap of gewoon een ondergesneeuwde parkeerplaats? Is dit het eerste wat je ziet als je ‘s ochtends in een skihut uit je raam kijkt?

I Can't Get No

Bühne van The Rolling Stones, concert Newark 20 december 2022.

Ik vroeg me af of er voor de projectie van de foto in de achtergrond, gemaakt door Thom Lenos voor de firma Combi Press, ook de normale rechten zijn betaald. Volgens de (verouderde) GKF normering hadden ze dan driemaal moeten betalen omdat The Stones het zonder toestemming en naamsvermelding hebben gedaan. En er zat zeker ook een meerprijs in, als je naar de grootte kijkt. Maar ik denk dat het voor de advocaten van het NFI, waar het archief van Combi Press is ondergebracht, onmogelijk is dit in rekening te brengen. David/Goliath verhouding. Ik hoor de damesstemmen uit: ”You can’t always get what you wah-hant”.

Bovendien is het origineel verminkt. Mick Jagger, Bill Wyman en Charlie Watts staan er gespiegeld op. Dat zou nog meer kosten. Ook al is het in elkaar schuiven met smaak gedaan, het zegt ook iets over de waardering voor dit document. Jammer, want er bestaan niet zoveel ongedwongen groepsfoto’s van ze uit die tijd. Bovendien kun je aan de houdingen en posities zien hoe de verhoudingen in de band zich toen al aftekenden. Brian Jones verdwijnt langzamerhand achter de rug van Keith Richards, Charlie Watts houdt zich helemaal afzijdig en Bill Wyman knijpt in z’n handen dat hij erbij hoort. Mick en Keith bekijken de wereld laatdunkend.

Dat Charlie Watts toen gewoon een sigaretje opstak als er gefotografeerd werd, is vanaf de LP “On The Air” (2017) van de foto verwijderd. De platenmaatschappij wilde geen enkel risico lopen.The Stones waren ooit gevaarlijk voor de jeugd. Nu zijn het rimpelige rolmodellen.

Op kamers

Er zit nog steeds iets vooruitstrevends in deze foto’s, al ziet het er wel wat tam uit. Een teenager op haar kamer, is de eerste gedachte. Toch is het meer dan dat. Dit voelt aan als een mijlpaal, voor het eerst op eigen benen, dat moest worden vastgelegd.

De tijd en de plaats. Aan het brilmontuur en de haardracht te zien, een schatting, tussen 1962 en 1965. Deze coupe zag ik voor het eerst bij Estelle Bennet die bij The Ronnettes zong, naast haar zusje Ronnie Spector. Je moest er lang haar voor hebben en draaide het in een torentje op je hoofd en zette het van achteren vast. De scheiding zat boven je rechteroog. Anneke Grönloh deed het ook zo. Die trui doet trouwens denken aan haar hit “Trui, trui, slobbertrui” waarmee ze doorbrak voordat ‘Brandend Zand’ een hit werd.

Rotan meubeltjes, goedkoop, decoratief en non-conformistisch. De radio staat centraal onder het raam. Een bed als bank, pick up en singletjes op de bijzettafel naast de Romance, het weekblad voor twintigers. Schilderij zonder lijst aan de muur, de verwarming laat condens op de ruiten achter en een hoedendoos dient als lessenaar. Alles mocht.

Wie zou deze foto’s gemaakt hebben? Het gebruikte flitslicht duidt op een goede camera. Geen Agfa Click of Clack, het negatief is te klein. Bij iedere foto is het motief: hier woon ik. Misschien ter geruststelling voor haar ouders? Voor haar is dit de dagelijkse omgeving, ze is er aan gewend, waarom zou ze het dan nog zelf vastleggen? Een verloofde? Haar vader?

Maar zou je toen voor een man op een bedbank, liggend poseren? Ik denk eerder dat een vriendin deze foto’s gemaakt heeft. Ze zou nu 82 kunnen zijn, en nog steeds zelfstandig?