franfotoblog

Had je nog wat?

Een heel aantrekkelijke kant van de fotografie is de suggestie. Het oproepen van vage gevoelens bij de kijker. En er zelf verstoken van blijven. 

Ik denk dat altijd als ik naar deze foto kijk. Gemaakt op de hoek van het Stedelijk en de van Baerlestraat. We wachten voor een stoplicht, naast me een vrouw in een scootmobiel die een zonnebril op heeft. Daar valt overheen te fotograferen. Zij leidt het beeld in, zet de toon. Erachter een groepje mannen. Een paar jongens met rolkoffers willen de weg weten en spreken ons aan; we staan toch stil. 

De woordvoerder treft het niet met z’n uiterlijk. Een snelle observatie laat een hoog voorhoofd, diepliggende ogen en een gespierde nek zien. Hij is lang, stelt zich niet open op en geeft geen afhankelijke of dankbare signalen af. Hij moet ook nog omhoog kijken. 

Dat de fietsers donker gekleed zijn en de vrouw anoniem blijft door haar bril zet de toon. Het gevoel van dreiging lijkt samen te komen in de linkerhand van de man met de capuchon. Met zo'n geagiteerd gebaar een agressieve situatie willen sussen en er zo nog meer dreiging in te leggen. 

In mijn verbeelding dan. Wat ik me herinner is dat er toen nooit een meningsverschil bij die hoek van het Stedelijk is geweest. Hoogstens een verbaasde toerist die op een vraag drie Amsterdamse experts tegenover zich treft die allemaal tegelijk behulpzaam willen zijn en dat de duidelijkheid er niet groter op werd. 

Afrika voor beginners 2

SHELLKANNEN
"Land ohne vegetation! Goldgelb ist der Sand, ewig blau wöhlt sich der Himmel darüber; heisz und sauber ist die Wüste, man könnte sie gerne haben – aber sie ist gefährlicher, als ich jeh geahnt! Shellkannen waren wirklich unser ein und alles. Der inhalt war lebenswirtig zum Vorwärtskommen, die geleerten Kanister unentbehrlich zum Wassertragen und als Stühle im Camp und Wagen – endlich weggeworfen werben sie noch dankbare Helfer, denn die Eingeborenen rissen sich um die leeren Kanister."

Irmgard von Opel  MIT ADLER
"Eine Adler habe ich mit der Pistole geschossen – die wassertragenden Frauen sind begeistert und werden meine Freundinnen. Ich musz sogar mitgehen in eines der Strohäuschen, mich auf das Bett setzen, komisches Gebäck essen und viel Parfüm, wohlriechendes Öl und noch mehr Redeergüsse über mich ergehen lassen."

Afrika voor beginners 1

Er bestaan boekomslagen die je meteen mee wil nemen. Deze was beplakt met een laagje fineer uit 1940. Vettig, beduimd en beschadigd. Zoals het een 80-jarige betaamt. 

• "Insgesamt 117 Seiten mit farbigen Abbildungen, sämtliche Aufnahmen in diesem Buche wurden durch die Expeditionsteilnehmer mit der Leica auf Agfa-Isopan- und Agfa-Color-Film ausgeführt. Die Gestaltung und drucktechnische Ausführung in achtfarbigem Offsetdruck erfolgte durch Erasmusdruck der Brüder Krause aus Berlin. Inhalt: Interessanter Reisebericht des Sportler- Ehepaars von Opel. Eine Auto- Expedition dem Nil entlang nach Port Sudan. Sie begann am 15. November 1939 bis Frühjahr 1940. Georg Friedrich Karl Adam Opel (ab 1918 von Opel; * 18. Mai 1912 in Frankfurt am Main; 14. August 1971 in Bad Soden am Taunus) war ein deutscher Automobilunternehmer, Sportfunktionär und erfolgreicher Sportler aus der Familie Opel. 1938 heiratete Georg von Opel seine Cousine Irmgard von Opel, eine berühmte Springreiterin."
  - Galerie Antiquariat Schlegel, Weiden i.d. Opf. Germany

• "Irmgard von Opel and her husband Georg von Opel from the German car making family and his friend Eric Phelps (who was the chauffeur) have been sent on behalf of an English film company to this Egypt and Sudan expedition to gather material for a film.
  The route went from Cairo via Aswan to Khartoum and on about Sennar, Gedaref and Kassala to Port Sudan at the Red Sea. Their expedition cars were an 1938 Pontiac Silver Streak Eight Four-Door Touring Sedan and a GMC Woodie.
  - Fantastic photographs of a past time, including Sultan-Hassan-Mosque, Suez Canal, Nile, Karnak Temple at Luxor, Wadi Halfa area, died camel, old cars, Abu Simbel, nile cataracts, big turtle, market in Omdurman, girls, crocodile, eagle, tamtam man, Fuzzi-Wuzzi bedouins and more ...."
  - debooks4u.com

Viva Italia

Deze foto is gemaakt op 9 juli 2021 om 17.00 uur. Op de hoek van de Zaaiersweg. Vijftien dappere vlaggetjes buiten en een bescheiden uitstalling binnen. TV‑cultuur. 

De finale voor het Europese kampioenschap tussen Engeland en Italië zou over twee dagen worden gespeeld. Engeland was favoriet. 31 Miljoen televisiekijkers waren getuige van een nipte Italiaanse overwinning door strafschoppen.
Britse fans dachten het voetbal "backhome" te brengen, maar dat bleek toch "back to Rome" te zijn volgens de spandoeken. 

Ik had een fietstochtje gemaakt door Betondorp, een honderd jaar oude arbeiderswijk in Amsterdam Oost. Toen gebouwd als experiment in betonbouw. Met straatnamen als Graanstraat, Landbouwstraat of zoals hier: de Zaaiersweg. Een kleine hechte gemeenschap rondom een Brink, opgezet als een imaginair dorp. 

Alles was in frisgrijs geschilderd. Niets drong zich op, sprong er uit of week af van de rest. Iedereen leek hier op elkaar te letten. Raar, hoe afgedwongen idealisme altijd verandert in benauwdheid. Maar al die eenvormigheid deed toch aangenaam aan. Nergens ging het hoger dan een tweede verdieping, bouwen in de breedte. 

Op de rand van het dorp, in het allerlaatste huis, leek men de stoute schoenen te hebben aangetrokken. Geen verkiezingsposters meer voor de ramen van de KVP of CPN, maar de Italiaanse vlag. Hartstocht tegenover brave Zaaiers. Nationalisme voor idealisme, of woont hier een echte Italiaanse familie? 

Het rechterhekwerk doet denken aan een 'muurtje' van voetballers dat omhoog springt als er een vrije schop is genomen in de buurt van het doel. Maar aan het linkerhekje is te zien dat het eigenlijk verkeerd om om is bevestigd. Foei.