franfotoblog

stratenmaker
28 | 2 | 2021
72

Als Uw machtige arm het wil

Ik ben niet goed in het timen, maar dit komt aardig in de buurt. Niets achteraf afgesneden! Als je lang met hetzelfde toestel werkt, weet je blindelings wanneer iets nog net in beeld is. Anders maak je later nóg zo’n foto. Die achtergrond loopt niet weg. 

Ik word altijd aangetrokken door het gebruik van fotografie op straat. Of er nou repro’s hangen of mensen er zelf mee bezig zijn. Wie zou dit prachtige paneel hebben verzonnen? De overheid of de aannemer? Was dit wel het hele beeld? Zo leek het eerder of de afbeelding was aangesneden. Stratenmaker met open rug, een gele grijparm zorgt voor de op en neer beweging. ‘Mensmachine’ het ideaal uit de dertiger jaren en later een hit van Kraftwerk. 

Had ook “De opperste Leider van onze Sovjet legt de eerste steen” kunnen zijn. Of begraaft hij hier het ‘Wiel der Vooruitgang’? Om de vaart er in te houden moesten er nog wat extra wielen bij om die gedachte realiteit te maken. Ik hoefde niet lang te wachten. 

Een gigant lijkt zich neer te leggen bij het gedrag van een lilliputter, die zich nergens van bewust is. Doet me denken aan de algemene spoorwegstaking van 1903 en de krachtige verbeelding daarvan door Albert Hahn. Een echte klassieker.

Bouwvakfotograaf onbekend
nachtkastjes
24 | 2 | 2021
71

Dagkastjes

Iets langs de rand van de straat zetten is niet makkelijk. Ik moet er altijd iets voor overwinnen. Wat jaren privé bleef komt nu in de openbaarheid. Slaapkamergeheimen op straat. Het voorjaar roept. 

Het raadselachtige aan tweelingen is de schijnbare ontkenning van het individu. Omdat je voor herhaling vatbaar lijkt, ook vervangbaar bent. Hier geldt dat niet. Het ontwerp voor deze kastjes is te individualistisch. Alles is te hoekig, niet echt commercieel. Vast zelfgemaakt. 

Kastjes met vleugels. Dezelfde vinnigheid die je in de ontwerpen voor auto’s tegenkomt vanaf het midden van de vijftiger jaren. Vliegtuigstaarten of haaienvinnen, alles leek sneller te moeten. Booming economy, ik krijg de helm van Hermes en zijn gevleugelde enkels hier maar niet uit m’n gedachten. 

De vorm van de knop op die klep die nog steeds in iedere bouwmarkt is terug te vinden, de dikte van het hout en het gebruik van fineer, ieder onderdeel geeft je het gevoel dat hier met plezier, vast in de avonduren, aan iets gewerkt is dat als uniek werd ervaren. Hoe iemand, stug doorwerkend, fantaseert over de verrassing bij het aanbieden.  

De nopjes moeten glazen plaatjes hebben gedragen. Houten dragers had je vastgelijmd of geschroefd. Ik weet niet of ik deze foto had gemaakt als de klep van het voorste kastje ook open had gestaan. Nu lijkt het alsof die uit het achterste kastje is voortgekomen. Ladies and gentlemen, a new generation of nightkastjes!
En daar staat die dan op z’n wankele pootjes, als een pasgeboren lammetje. Het voorjaar kan beginnen.

bruiloft
17 | 2 | 2021
69

Voor altijd

Bruidsreportages zijn fascinerend. De foto’s, niet de video’s. Theaterfotografie in het openbaar. Ook het plezier om gehaaide collega’s op straat aan het werk te zien. Of het nu opgelegd pandoer is of zware romantiek. En iedereen is blij. 

De bruidsreportage van m’n ouders bestond uit een serie foto’s gemaakt voor, tijdens en na de kerkdienst. Het officiële studioportret zat er zelfs niet bij. Dat ze gelukkig waren kon je zo wel zien. 

Nu moet dat bewezen worden met bijzaken. Het is gebruikelijk dat het nieuwe echtpaar tussen receptie en diner een uurtje met een fotograaf doorbrengt op een locatie naar eigen keuze. De fotoreportage verloopt volgens een vast draaiboek. Het heeft me altijd verbaasd, op de mooiste dag van je leven in clichés te vervallen. 

Verborgen symboliek, water symboliseert groeikracht. Een fontein, waterval, watermolen of de zee; dit huwelijk zal vruchtbaar zijn zolang er water is. Of de klassieker: zonsondergang boven zee! Terwijl zonsopkomst eigenlijk beter past bij nieuw begin. Een ruïne staat voor romantiek, tradities en degelijkheid. Oude klassieke auto’s geven vaart en elegance, vooruitgang gebaseerd op traditie. Koetsjes kunnen ook; sprookjes worden waar. Aan boord staat voor huwelijksbootje. Een nieuwe trend is trouwen in het buitenland. In een gondel, of uitzicht over Kuwait City! 

Onwillekeurig vraag ik me af of dit paar uit downtown Harderwijk het lang heeft volgehouden. Het ziet er naar uit dat hij te graag wil en zij ‘m in toom weet te houden. Nu of nooit stel. Nog steeds stickers op hun zolen. 

De wereld kijkt toe of loopt voorbij. De kelnerin houdt zich even in om mijn plaatje niet te verstoren. Zit er iets verontschuldigends in die blik? Of is het meewarigheid? 

Nee, ze denkt dat ik er bij hoor.