Onder, boven, opzij, beneden en omhoog
Buiten de gewaagde constructie om zo een gevel overeind te houden, vond ik de vlakverdeling lekker compact. Gestructureerde chaos. Dat je daarbij ook nog het stadium van het bouwproces kan zien, maakt het bijzonder. Het blauwe plastic rechtsboven bewijst dat er nog geen ramen zijn geplaatst.
Toen ik op het dak van de Stadsschouwburg stond, wilde ik eigenlijk alle onderdelen van deze constructies plat achterover laten vallen. Alles leek te hoog en te imposant in deze nauwe doorgang van de Marnixstraat, die ook nergens te zien was.
Eigenlijk liepen er maar twee diagonalen door het beeld: de loden dakranden van de Stadsschouwburg, en de lijnen van de gevelrij die overeind werd gehouden door die staalconstructie. Gelukkig werd dat haaks doorbroken door een vlak met de namen van de verschillende bedrijven die bij deze verbouwing betrokken waren. En in het midden van deze draaikolk van steen en staal, een steigerdoek waarop te zien was hoe het er allemaal uit zou gaan zien.